Zespół Pradera-Williego jest zarejestrowanym wskazaniem tVNS®-E. U 4 z 5 dorosłych, którzy ukończyli badanie, po ok. 9 miesiącach stymulacji 4 godziny dziennie istotnie zmniejszyła się liczba i nasilenie napadów złości.
| Publikacja | Czas i grupa | Zaobserwowano | Co to daje na co dzień | Dowód |
|---|---|---|---|---|
| Schmausser, Holland, Koenig i wsp., 2024 Research in Developmental Disabilities |
12 miesięcy po 4 h dziennie, potem 1 miesiąc po 2 h 5 osób z zespołem Pradera-Williego, seria przypadków |
Wyższa amplituda dobowa HRV i tętna; wzrost HRV i spadek tętna; wyższa HRV przewidywała mniej napadów złości. | Wyjaśnia, jak stymulacja zmniejsza napady złości – przez równowagę autonomiczną. | ★ |
| Manning i wsp., 2016 J Intellectual Disability Research |
kilka miesięcy 3 osoby z PWS, implant VNS, badanie otwarte |
Nieoczekiwana poprawa zachowań trudnych, temperamentu i funkcjonowania społecznego u 2 osób; bez wpływu na masę ciała. | Początek badań nad VNS w PWS (implant). | ★ (implant) |
| Manning i wsp., 2019 PLOS ONE |
12 miesięcy po 4 h dziennie, potem 1 miesiąc po 2 h Dorośli z PWS, badanie otwarte (5 ukończyło) |
U 4 z 5 istotny spadek liczby i nasilenia napadów złości po ok. 9 miesiącach; po skróceniu do 2 h dziennie napady nasiliły się u wszystkich. | Mniej napadów złości to większa samodzielność chorego i mniejsze obciążenie opiekunów; ważna jest pełna dawka 4 h. | ★ |
★★★ RCT z sham · ★★ małe badanie kontrolowane, crossover lub inna populacja · ★ pilotaż, opis przypadku, abstrakt. Badanie bez grupy sham; autorzy zalecają RCT z sham.