tVNS® RSzkolenie dla zespołów badawczych: obsługa, programowanie i planowanie badań z przezskórną stymulacją nerwu błędnego
tVNS® R to wersja badawcza stymulatora tVNS®. Badacz może bezprzewodowo zmieniać parametry stymulacji, zbierać dane od uczestników i wyzwalać stymulację sygnałem zewnętrznym.
- Programowalne parametry
- Zbieranie danych
- Stymulacja wyzwalana
- Stymulacja pozorowana

Jak korzystać ze szkolenia
11 modułów prowadzi od budowy urządzenia i bezpieczeństwa, przez pierwszą stymulację i protokoły w poszczególnych schorzeniach, do programowania parametrów, zbierania danych i planowania badania. Kliknij temat, aby go rozwinąć. Po przerobieniu modułu oznacz go jako ukończony. Na końcu jest quiz i certyfikat.
Ukończono 0 z 11 modułów.
Moduł 1 z 11
Czym jest tVNS®-R
Przeznaczenie urządzenia, różnice względem tVNS®-E i podstawy anatomiczne stymulacji przez ucho.
Przeznaczenie i zasada działania
tVNS® R jest urządzeniem do stymulacji nerwu błędnego przeznaczonym do celów badawczych. Na etykiecie ma oznaczenie „For investigational use only” – wyłącznie do badań klinicznych.
Urządzenie składa się ze stymulatora i elektrody usznej noszonej jak słuchawka. Stymulator wysyła impulsy elektryczne przez elektrodę, a ta przez skórę małżowiny pobudza gałąź uszną nerwu błędnego.
- Elektroda w czółenku muszli (cymba conchae)
- Gałąź uszna nerwu błędnego – włókna Aβ
- Pień mózgu: jądro pasma samotnego (NTS)
- Wyższe ośrodki mózgu: miejsce sinawe, jądra szwu
Wymóg instrukcji: stymulacja tVNS® R musi odbywać się pod nadzorem lekarza.
Efekt nie jest natychmiastowy. Według instrukcji nawet u osób, które odpowiadają na stymulację, efekt pojawia się zwykle z opóźnieniem – po kilku tygodniach lub miesiącach. Dlatego uczestnik powinien trzymać się dziennego czasu stymulacji. Planuj odpowiednio długi okres obserwacji.
Co wyróżnia wersję badawczą
- Pełna programowalność – wszystkie parametry techniczne zmienia się bezprzewodowo w aplikacji tVNS® Research. Badacz może sprawdzić zupełnie nowe protokoły stymulacji.
- Zbieranie danych – aplikacja tVNS® Patient / Connect zapisuje dane techniczne i dziennik uczestnika; dane trafiają do tVNS® Cloud.
- Stymulacja wyzwalana – sygnałem zewnętrznym (np. załamek R w EKG); możliwa pętla zamknięta (closed-loop).
- Stymulacja pozorowana – klasyczna kontrola na płatku ucha; na życzenie bardziej zaawansowane opcje.
- Wsparcie badań – raport CB do komisji bioetycznej, dostosowanie kwestionariusza i oprogramowania, sieć ekspertów.
Źródło: instrukcja używania tVNS® R (wersja 1.1, 20.07.2021); materiały producenta tVNS Technologies GmbH.
tVNS®-E a tVNS®-R
tVNS®-E – terapia
Wyrób medyczny klasy IIa (MDR). Parametry stałe, zgodne z instrukcją używania. Stosowany w zarejestrowanych wskazaniach.
tVNS®-R – badania
Urządzenie do badań klinicznych. Ustawienie standardowe takie samo jak w tVNS®-E, ale każdy parametr można zmienić w określonym zakresie.
Według protokołów badań zgłoszonych w ClinicalTrials.gov tVNS®-R i tVNS-L (wersja tVNS®-E) są identyczne elektrycznie i mechanicznie – różnią się oprogramowaniem. Dzięki temu wyniki badań na tVNS®-R łatwiej przenieść do praktyki klinicznej.
Porównanie parametrów
W nawiasach – zakres, w jakim można zmienić parametr w tVNS®-R.
| Parametr | tVNS®-E (standard) | tVNS®-R (ustawienie standardowe i zakres) |
|---|---|---|
| Programowanie | nie – parametry stałe | tak – bezprzewodowo, w aplikacji tVNS® Research |
| Kształt impulsu | dwufazowy | dwufazowy |
| Częstotliwość impulsu | 25 Hz | 25 Hz (1–40 Hz) |
| Czas trwania impulsu | 250 µs | 250 µs (100–1000 µs) |
| Czas stymulacji | 28 s | 28 s (1–240 s); tryb ciągły: 60 s |
| Czas przerwy | 32 s | 32 s (0–60 s); tryb ciągły: 0 s |
| Natężenie | 0,1–5 mA (100–5000 µA), krok 0,1 mA | min. 100 µA, maks. 5000 µA (granice do ustawienia w zakresie 100–5000 µA) |
| Czas terapii dziennie | do 4 godzin (240 min), potem wyłączenie | 240 min (30–1440 min) |
| Ucho | lewe | obie strony (lewe / prawe / obie) |
| Narastanie natężenia (ramp up) | tak | wł. (wł. / wył.) |
| Limit terapii | – | wył. (0–800) |
| Próg ruchu | – | wył. (wył. / niski / średni / wysoki) |
| Stały prąd | do 18 kΩ oporu skóry, maks. 90 V | – |
| Kontrola kontaktu | impulsy 0,1 mA, 1 Hz poza stymulacją | – |
Źródło: instrukcja używania tVNS®-E; materiały producenta tVNS Technologies GmbH. „–” – brak danych w materiałach lub parametr nie dotyczy urządzenia.
Anatomia i neurofizjologia
Dlaczego elektroda tVNS® leży w czółenku muszli i co dzieje się w mózgu podczas stymulacji.
Jak można stymulować nerw błędny?
Inwazyjnie – wszczepiany stymulator (VNS)
Elektroda nawinięta na szyjny odcinek nerwu błędnego, generator impulsów wszczepiony pod skórę klatki piersiowej. Wymaga zabiegu chirurgicznego.
Nieinwazyjnie – przez ucho (tVNS®)
Przezskórna stymulacja gałęzi usznej nerwu błędnego w małżowinie usznej. Bez zabiegu; elektrodę zakłada się i zdejmuje samodzielnie.
Miejsce stymulacji: unerwienie małżowiny usznej
Badanie anatomiczne 14 małżowin (7 zwłok) wykazało, że cymba conchae (czółenko muszli) jest w 100% unerwiona wyłącznie przez gałąź uszną nerwu błędnego. Tragus (skrawek) zawierał włókna tej gałęzi w 45% preparatów, a w innych okolicach ucha przeważa nerw uszny wielki.
Udział gałęzi usznej nerwu błędnego w unerwieniu okolic małżowiny
Pełna tabela unerwienia (wszystkie nerwy)
| Okolica ucha | Gałąź uszna n. X | Gałąź uszna n. X + n. uszny wielki | N. uszny wielki | N. uszny wielki + n. uszno-skroniowy | N. uszno-skroniowy |
|---|---|---|---|---|---|
| Crus helicis (odnoga obrąbka) | 20% | – | – | – | 80% |
| Spina helicis (kolec obrąbka) | – | – | 9% | – | 91% |
| Cauda helicis (ogon obrąbka) | – | – | 100% | – | – |
| Scapha (łódka) | – | – | 100% | – | – |
| Crura antihelicis (odnogi grobelki) | 9% | – | 91% | – | – |
| Antihelix (grobelka) | 73% | 9% | 18% | – | – |
| Antitragus (przeciwskrawek) | – | – | 100% | – | – |
| Tragus (skrawek) | 45% | – | 46% | – | 9% |
| Cymba conchae (czółenko muszli) | 100% | – | – | – | – |
| Cavum conchae (jama muszli) | 45% | 55% | – | – | – |
| Lobulus auriculae (płatek ucha) | – | – | 100% | – | – |
Źródło: Peuker & Filler, 2002, Clinical Anatomy.
Porównanie położeń elektrody (fMRI)
U 37 zdrowych osób porównano w rezonansie czynnościowym cztery miejsca stymulacji w uchu (25 Hz, 2 serie po 6 min). Oceniano aktywację jądra pasma samotnego (NTS) – głównego miejsca, do którego docierają włókna czuciowe nerwu błędnego – i miejsca sinawego (LC).
Wewnętrzna strona skrawka
Aktywacja NTS i LC w porównaniu z płatkiem ucha.
Tylno-dolna ściana przewodu słuchowego
Najsłabsza aktywacja NTS i LC.
Czółenko muszli (cymba conchae)
Jako jedyne miejsce dało istotnie silniejszą niż płatek ucha aktywację zarówno NTS, jak i LC.
Płatek ucha
Stymulacja pozorna (sham) – punkt odniesienia.
Źródło: Yakunina i in., 2017, Neuromodulation (zdrowi).
Odpowiedź mózgu na stymulację
U 12 zdrowych dorosłych stymulacja czółenka muszli (25 Hz, 250 µs) w porównaniu z płatkiem ucha aktywowała ośrodki, do których prowadzą drogi nerwu błędnego:
- Czółenko muszli – gałąź uszna nerwu błędnego
- Pień mózgu: jądro pasma samotnego, jądro rdzeniowe nerwu trójdzielnego, jądra szwu, miejsce sinawe
- Przodomózgowie: ciało migdałowate, jądro półleżące
- Zmniejszenie aktywności hipokampa i podwzgórza
Źródło: Frangos i in., 2015, Brain Stimulation (zdrowi).
Moduł 2 z 11
Zestaw i budowa urządzenia
Co jest w pudełku, jak wygląda stymulator, jakie są elektrody i dane techniczne.
Zawartość zestawu
Przed wydaniem urządzenia uczestnikowi sprawdź, czy zestaw jest kompletny. Zaznacz każdy element.
Zaznaczono 0 z 9.
Jeśli czegoś brakuje, skontaktuj się z nami: MITOTERAPIA, tel. 17 77 07 357.
Stymulator: przyciski i wskaźniki
- 1ON/OFF – włącza i wyłącza stymulator.
- 2START/STOP – uruchamia i zatrzymuje stymulację.
- 3Przyciski „+” i „−” – zmieniają natężenie stymulacji.
- 4Wskaźnik baterii – czerwony: bateria rozładowana; żółty: aktualny poziom naładowania.
- 5Blokada przycisków (keylock) – blokuje i odblokowuje przyciski.
- 6Wskaźnik postępu – pozostały czas stymulacji.
- 7Gniazdo micro-USB – podłączenie ładowarki.

Wskaźniki połączenia
W górnej części panelu są dwa symbole ucha (lewe i prawe) i wykrzyknik.
Ucho zielone – trwa aktywna stymulacja (lewe / prawe / oba uszy).
Ucho czerwone – problem z kontaktem elektrody.
Wykrzyknik żółty, świeci stale – faza stymulacji (ON).
Wykrzyknik żółty, miga – faza przerwy (OFF); stymulacja trwa dalej.
Wykrzyknik czerwony, świeci stale – urządzenie uszkodzone. Przerwij używanie i skontaktuj się z serwisem.

Elektrody: budowa i wybór
Elektroda uszna ma trzy części: elektrody (przekazują impuls na skórę), kabel (prowadzi impuls ze stymulatora) i uchwyt, który utrzymuje elektrody w czółenku muszli. Elektrody są z tytanu lub stopu tytanu z irydem. W zestawie tVNS® R są dwie elektrody: Hook i Legacy.

- Elektroda jest przeznaczona do lewego, prawego albo obu uszu – sprawdź to przed założeniem.
- Elektroda Legacy pozwala prowadzić klasyczną stymulację pozorowaną na płatku ucha.
- Na życzenie dostępne są wersje elektrod zgodne z fMRI.
Z naszego doświadczenia lepiej przylega do ucha elektroda Legacy.
Źródło: instrukcja tVNS® R; materiały producenta tVNS Technologies GmbH.
Elektroda Legacy: dopasowanie i zakładanie

Elektrodę Legacy utrzymuje biały uchwyt, który opiera się o dolną część małżowiny. Uchwyt ma kilka możliwości regulacji, dzięki czemu dobrze dopasujesz elektrodę do ucha – sprawdza się szczególnie przy małych uszach lub nietypowym kształcie ucha.

Regulacja elektrody
- Ustaw wysokość uchwytuBiałą część uchwytu przesuń w górę lub w dół po czarnej prowadnicy. Mniejsze uszy — mała odległość między głowicą a białym uchwytem; większe uszy — duża odległość.

Po lewej: mniejsze uszy. Po prawej: większe uszy. - Dobierz pierścień silikonowyW zestawie są trzy rozmiary: S, M i L. Nałóż wybrany pierścień na biały pierścień uchwytu.

- W razie potrzeby wyreguluj wygięcieCzarny uchwyt otaczający przewód można przesuwać w górę i w dół, co zmienia nacisk i wygięcie elektrody. Zwykle nie jest to potrzebne, ale warto wiedzieć, że taka możliwość istnieje.

Zakładanie

- Umieść elektrodę w czółenku muszliGłowice elektrody (z kremem) przyłóż w zagłębieniu muszli nad kanałem słuchowym.
- Przesuń uchwyt i zaczep go w małżowinieBiały uchwyt powinien oprzeć się o dolną część małżowiny i utrzymać elektrodę na miejscu.
Źródło: materiały producenta tVNS Technologies GmbH; przewodnik tvnsmed.pl/start.
Elektroda Hook: dopasowanie i zakładanie
Elektroda Hook jest standardem w nowych urządzeniach tVNS®. Zakłada się ją jak słuchawkę: pałąk zaczepia się za małżowiną, a głowice elektrody wkłada do czółenka muszli.
Zakładanie
- Elektrodę Hook mocuje się do ucha za pomocą pałąka. W tVNS®-E jest to lewe ucho; w tVNS®-R – ucho ustawione w protokole (lewe, prawe lub obie strony).
- Pałąk można lekko wygiąć, aby elektroda miała jak najlepszy kontakt z uchem.
- Część osób uważa elektrodę Hook za wygodniejszą, bo nie uciska ucha, ale trzyma się na skórze mniej stabilnie niż elektroda Legacy.
- Przy elektrodzie Hook można w czasie stymulacji używać słuchawek dousznych lub aparatu słuchowego.



Regulacja

- Elektroda Hook zawiera drut, który pozwala elastycznie dopasować jej kształt do ucha.
- Elektroda Legacy często trzyma się w uchu pewniej.
- Przy elektrodzie Hook także używa się kremu do elektrod – na każdą głowicę osobno.
- Kabel możesz przypiąć do ubrania klipsem – dodatkowo stabilizuje elektrodę.
Źródło: materiały producenta tVNS Technologies GmbH; instrukcja tVNS® R, rozdz. 5.1, 7.1.1.
Dane techniczne
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Wymiary | 100 × 60 × 20 mm |
| Zasilanie | wbudowany akumulator litowo-polimerowy 4,2 V |
| Pobór prądu | < 500 mA DC |
| Stopień ochrony | IP22 – ochrona przed kroplami wody padającymi pod kątem do 15° od pionu (tylko z podłączoną wtyczką elektrody) |
| Warunki pracy | +5 do +40 °C, wilgotność 15–93% bez kondensacji, 700–1060 hPa |
| Przechowywanie i transport | −10 do +50 °C, wilgotność 0–93% bez kondensacji, 700–1060 hPa |
| Elektroda | tytan / tytan-iryd; elastomery termoplastyczne (TPE), FEP, elastomery poliuretanowe (PUR) |
| Stały prąd | natężenie niezależne od oporu skóry do 18 kΩ, bez składowej stałej; napięcie impulsu do 90 V |
| Kontrola kontaktu | poza stymulacją impulsy 0,1 mA z częstotliwością 1 Hz |
| Część aplikacyjna | typ BF (IEC 60601-1) |
| Materiały eksploatacyjne | krem do elektrod tVNS® (Spes Medica s.r.l.); tylko oryginalna ładowarka |
| Klasyfikacja | urządzenie do badań („For investigational use only”) |
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 8. Na życzenie producent udostępnia raport CB potwierdzający bezpieczeństwo zgodnie z normami IEC 60601.
Moduł 3 z 11
Bezpieczeństwo
Kogo można włączyć do badania, kiedy urządzenia nie używać i o czym uprzedzić uczestnika.
Kto może używać urządzenia
Urządzenie obsługuje sam uczestnik (pacjent). Według instrukcji musi on umieć:
- rozpoznać i zinterpretować wskaźniki na panelu,
- samodzielnie optymalnie ustawić natężenie stymulacji.
Gdy uczestnik ma niepełnosprawność ruchową lub intelektualną, urządzenie może obsługiwać opiekun.
Zaburzenia rytmu serca. Nie można wykluczyć wpływu tVNS® na układ sercowo-naczyniowy. Osoby z zaburzeniami rytmu serca muszą skonsultować z lekarzem, czy mogą wziąć udział w stymulacji.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 1.3, 2.2, 6; materiały szkoleniowe producenta.
Przeciwwskazania
- Ciąża
- Aktywne implanty: implant ślimakowy, wszczepiony stymulator nerwu błędnego, rozrusznik serca
- Zastawki mózgowe (np. w leczeniu wodogłowia)
- Rany lub zmiany skórne w miejscu elektrody
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 2.3.
Ostrzeżenia
Użytkowanie
- Nie prowadzić pojazdów ani maszyn podczas stymulacji; unikać czynności wymagających pełnej uwagi.
- Uważać, by kabel nie owinął się wokół szyi – ryzyko uduszenia.
- Elektrody nie mogą zbliżać się do ust ani oczu.
- Nie nosić stymulatora bezpośrednio na skórze – może podrażnić skórę.
- Elektrody mogą nagrzać się do 43 °C – to bezpieczne; gdy temperatura przeszkadza, skontaktuj się z serwisem.
- Słuch w uchu z elektrodą może być nieco osłabiony.
- Nie zostawiać urządzenia bez nadzoru przy dzieciach – małe części można połknąć lub wdychać.
Urządzenie
- Nie podłączać do innych urządzeń podczas stymulacji; tylko akcesoria zatwierdzone przez producenta.
- Nie używać urządzenia uszkodzonego, zalanego lub wyraźnie ciepłego.
- Jeśli stymulacji nie da się zakończyć przyciskiem STOP – odłącz elektrodę i skontaktuj się z serwisem.
- Nie naprawiać samodzielnie.
- Chronić przed wysoką temperaturą, ogniem i wilgocią; nie zostawiać w samochodzie latem.
- Jednoczesne podłączenie do urządzenia chirurgicznego wysokiej częstotliwości może spowodować oparzenia pod elektrodami.
- Nie używać w pobliżu silnego promieniowania elektromagnetycznego lub jonizującego (np. RTG, MRI, mikrofale). Przenośne urządzenia radiowe trzymać co najmniej 30 cm od stymulatora.
Badania z fMRI i EEG: standardowy zestaw nie jest przeznaczony do pracy w polu MRI. O elektrody zgodne z fMRI i sposób połączenia z aparaturą zapytaj nas przed złożeniem protokołu.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 2.1, 2.2, 12; materiały producenta.
Działania niepożądane
Miejscowe (zależne od stymulacji)
Swędzenie, nietypowe odczucia w małżowinie, ból, zaczerwienienie, obrzęk lub rumień w miejscu stymulacji.
Ze strony układu nerwowego
Ból głowy, zawroty głowy, parestezje, mrowienie lub kłucie; w pojedynczych przypadkach nudności lub ból w różnych częściach ciała (np. brzuch, gardło, zęby, plecy, mięśnie).
W chorobie podstawowej
Jak przy innych terapiach lekowych i neurostymulacyjnych, możliwe jest przejściowe nasilenie napadów u osób z padaczką lub objawów depresji u osób z depresją.
Zwykle ustępują po zakończeniu stymulacji. Przy długotrwałych lub nasilonych objawach uczestnik powinien skontaktować się z lekarzem. Zaplanuj w protokole sposób zgłaszania i rejestrowania zdarzeń niepożądanych.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 2.4.
Moduł 4 z 11
Pierwsza stymulacja krok po kroku
Od naładowania urządzenia do ustawienia natężenia i sprawdzenia kontaktu elektrody.
Przed pierwszym użyciem
- Naładuj urządzenie do pełnaStan baterii sprawdzisz na wskaźniku baterii.
- Pozwól urządzeniu się ogrzaćJeśli było przewożone lub przechowywane w bardzo niskiej lub wysokiej temperaturze, odczekaj ok. godzinę, aż osiągnie temperaturę otoczenia (ok. 20 °C).
- Sprawdź konfiguracjęUrządzenie jest fabrycznie skonfigurowane i gotowe do użycia. Jeśli protokół wymaga innych parametrów – zaprogramuj je w aplikacji tVNS® Research przed wydaniem urządzenia (moduł 7).
- Opcjonalnie: sparuj z aplikacją tVNS® Patient / ConnectAplikacja dokumentuje stymulację; nie jest konieczna do jej prowadzenia (moduł 8).
Czyszczenie i zakładanie elektrody
- Sprawdź stronęUpewnij się, czy elektroda jest do lewego, prawego czy obu uszu.
- Oczyść ucho i elektrodęWacikiem z 70% alkoholem izopropylowym przetrzyj miejsce, w którym będzie elektroda (czółenko muszli), i samą elektrodę. Nie wycieraj oczyszczonego miejsca do sucha.
- Podłącz elektrodę do stymulatoraWtyczka musi się zatrzasnąć (słychać kliknięcie).
- Nałóż kremZwilż kremem każdą głowicę elektrody osobno.
- Załóż elektrodęElektroda w czółenku muszli (cymba conchae). Jeśli elektroda nie leży dobrze, zdejmij ją i odpowiednio ustaw lub dognij.

Włączanie, start, stop, blokada
- Włączanie: przytrzymaj ON/OFF ok. 2 sekundy.
- Start: naciśnij raz START/STOP. Warunki: oczyszczone miejsca kontaktu, podłączona i prawidłowo założona elektroda.
- Blokada przycisków: włącza się sama po 20 s bez używania. Włączasz ją przyciskiem blokady; aby odblokować, przytrzymaj go dłużej niż 1 s. Chroni przed przypadkowym zatrzymaniem lub zmianą ustawień.
- Stop: naciśnij START/STOP. Odłączenie elektrody od stymulatora też zatrzymuje stymulację.
- Wyłączanie: naciśnij ON/OFF.
Dobór natężenia
Natężenie zmienia się przyciskami „+” i „−” w krokach 0,1 mA, w zakresie od 0,1 do 5,0 mA – albo w węższych granicach ustawionych w aplikacji tVNS® Research. Przytrzymanie przycisku zmienia natężenie szybciej.
- Uruchom stymulacjęPo włączeniu natężenie jest zawsze ustawione na minimum.
- Zwiększaj powolipo 0,1 mA (jedno naciśnięcie), aż w miejscu stymulacji pojawi się mrowienie lub pulsowanie.
- Wyraźnie, ale bez bóluStymulacja ma być wyraźnie odczuwalna, ale nie bolesna ani nieprzyjemna.
- Koryguj w trakcieOdczucia zmieniają się z dnia na dzień, a nawet w czasie jednej sesji – natężenie można dostosowywać wielokrotnie.
Natężenia nie zmienisz w fazie przerwy (OFF) – gdy wykrzyknik miga na żółto. Poczekaj na fazę stymulacji.
Po wstrzymaniu i ponownym starcie urządzenie wraca do ostatniego natężenia – stopniowo, przez kilka sekund.
Jeśli nie udaje się ustawić odpowiedniego natężenia, sprawdź położenie elektrody i stan skóry w miejscu stymulacji.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 6.8.
Kontakt elektrody: krem i nakładki
Gdy elektroda traci kontakt ze skórą albo opór skóry jest za wysoki, rozlega się sygnał dźwiękowy (można go wyłączyć w aplikacji), a symbol ucha świeci na czerwono.
- Popraw dopasowanie elektrodyTo pierwszy krok.
- Użyj kremuZanurz głowice elektrod w kremie i od razu załóż elektrodę – nie czekaj, aż krem wyschnie.
- Użyj nakładekJeśli problem trwa: nałóż nakładkę na każdą głowicę tylko tak, by zakryć metal (nakładki nie mogą się stykać), zanurz głowice z nakładkami w kremie (całkowicie pokryte) i od razu załóż elektrodę.
Obszar między głowicami musi pozostać suchy. Jeśli uczestnik nie czuje mrowienia ani pulsowania, prawdopodobnie krem jest między głowicami. Przemyj elektrodę i skórę ucha wacikiem z alkoholem i powtórz wszystkie etapy.
Skład kremu jest na etykiecie. Przy nietolerancji któregoś składnika nie używaj kremu.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 6.9.
Moduł 5 z 11
Program stymulacji i dawkowanie
Ustawienia fabryczne, rytm stymulacji, dzienna dawka i tryb ciągły.
Ustawienia fabryczne i rytm
Stymulacja odbywa się według programu ustawionego wcześniej. Ustawienia fabryczne są takie same jak w tVNS®-E:
wykrzyknik świeci ciągle
wykrzyknik miga co sekundę
Animacja jest przyspieszona 5 razy.
Urządzenie podaje natężenie ustawione przez uczestnika niezależnie od oporu skóry (do 18 kΩ), bez składowej stałej. Poza stymulacją stale sprawdza impedancję impulsami 0,1 mA z częstotliwością 1 Hz.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 8.2; zrzut ekranu aplikacji tVNS® Research (materiały producenta).
Dzienna dawka i historia stymulacji
Zalecana dzienna dawka: 4 godziny, w tym co najmniej 1 godzina bez przerwy.
- Po przekroczeniu dziennej dawki wskaźnik postępu pokazuje dalej 100%.
- Licznik dziennej dawki zeruje się codziennie o północy.
- Historia stymulacji pokazuje sesje z ostatnich dni i miesięcy jako procent ustawionego czasu stymulacji. Sesja zaczęta przed północą i trwająca po niej liczy się w całości do dnia poprzedniego.
- Dzienny czas terapii można zmienić w aplikacji tVNS® Research (30–1440 min).
Aktywna stymulacja to mniej niż czas terapii. Przy cyklu 28 s / 32 s stymulacja trwa 47% czasu: w 4 godziny to ok. 1 h 52 min aktywnej stymulacji. Policzysz to dla dowolnego protokołu w kalkulatorze.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 6.1, 6.13.
Tryb ciągły
Tryb ciągły
Parametry tVNS®-R pozwalają też na stymulację ciągłą: 25 Hz, 250 µs, 60 s stymulacji / 0 s przerwy. W badaniu Stefana i in. (2012) stosowano stymulację godzinę 3 razy dziennie przez 9 miesięcy.
Przykładowy schemat zwiększania natężenia w padaczce – w module Protokoły stymulacji.
Moduł 6 z 11
Protokoły stymulacji według schorzeń
Zalecenia producenta dotyczące natężenia, liczby i czasu sesji w poszczególnych schorzeniach – punkt wyjścia do protokołu badania.
Jak czytać te zalecenia. To wskazówki z materiałów szkoleniowych producenta, nie wyniki badań. Czas i natężenie zwiększaj stopniowo, oceniając tolerancję po każdej zmianie. W badaniu ostateczne parametry określa protokół.
Zasady ogólne
Według materiałów producenta niektórzy lekarze obserwują szybsze efekty przy natężeniu 5 mA i stymulacji ciągłej.
Źródło: materiały szkoleniowe producenta tVNS Technologies GmbH (programowanie tVNS®).
Padaczka
Natężenie
- Niższe natężenie na start, bo niektóre osoby są wrażliwe na stymulację nerwu błędnego – chodzi o to, by nie sprowokować napadu.
- Natężenie długoterminowe wynika z progu pobudzenia włókien (klasyfikacja Erlangera i Gassera) i tolerancji uczestnika.
Tempo zwiększania
- Do 2000 µA – kolejny krok zwykle co 5–7 dni.
- Powyżej 2000 µA – kolejny krok co 7–10 dni.
- Gdy potrzebny jest szybszy efekt, odstępy można skrócić do 2–3 dni – pod warunkiem, że nie ma działań niepożądanych i uczestnik dobrze toleruje stymulację.
- Po każdej zmianie oceń tolerancję przed kolejnym krokiem. Działania niepożądane zwykle słabną z czasem i większość osób dobrze je toleruje.
Sesje
- 2–4 sesje dziennie – dla równowagi autonomicznej i rozłożenia działania w ciągu doby; liczbę dobiera się do częstości i pory napadów.
- Napady nocne lub po przebudzeniu – sesja nocna 60–120 min; poprawia też jakość snu.
- Wiele napadów w ciągu dnia – 3–4 sesje co 6–8 godzin. W lżejszych przypadkach wystarczą 2 sesje (dzień i noc).
- Dla lepszych wyników zaleca się łącznie 4 godziny dziennie.
- Ucho: można próbować tylko lewego, tylko prawego albo zmieniać ucho między sesjami. Producent opisuje przypadki z lepszymi wynikami przy stymulacji prawego ucha – możliwe, że zależy to od położenia uszkodzenia w mózgu.
Przykładowy schemat w trybie ciągłym
| Okres | Natężenie | Do kolejnego kroku (dni) | Czas terapii (min) | Czas sesji (min) | Rozkład sesji |
|---|---|---|---|---|---|
| Tydzień 1 | 1200 µA (1,2 mA) | 5–7 | 60–120 | 30 | 2 × 30 |
| Tydzień 2 | 1300 µA (1,3 mA) | 5–7 | 120 | 30 | 4 × 30 |
| Tydzień 3 | 1400 µA (1,4 mA) | 5–7 | 120 | 30–40 | 3 × 40 / 4 × 30 |
| Tydzień 4 | 1500 µA (1,5 mA) | 5–7 | 120 | 30–40 | 3 × 40 / 4 × 30 |
| Tydzień 5 | 1600 µA (1,6 mA) | 5–7 | 120 | 30–60 | 3 × 40 / 4 × 30 |
| Tydzień 6 | 1700 µA (1,7 mA) | 5–7 | 120 | 30–60 | 3 × 40 / 4 × 30 |
| Tydzień 7 | 1800 µA (1,8 mA) | 5–7 | 120 | 30–60 | 3 × 40 / 4 × 30 |
| Tydzień 8 | 1900 µA (1,9 mA) | 5–7 | 120 | 30–60 | 3 × 40 / 4 × 30 |
| Tydzień 9 | 2000 µA (2,0 mA) | 7–10 | 120 | 30–60 | 3 × 40 / 4 × 30 |
| Tydzień 10 | 2100 µA (2,1 mA) | 7–10 | 120 | 30–60 | 3 × 40 / 4 × 30 |
| Tydzień 11 | 2200 µA (2,2 mA) | 7–10 | 120 | 30–60 | 3 × 40 / 4 × 30 |
| Tydzień 12 | 2300 µA (2,3 mA) | 7–10 | 120 | 30–60 | 3 × 40 / 4 × 30 |
Źródło: materiały producenta tVNS Technologies GmbH; Stefan i in., 2012.
Źródło: materiały szkoleniowe producenta tVNS Technologies GmbH (programowanie tVNS®).
Depresja
Źródło: materiały szkoleniowe producenta tVNS Technologies GmbH (programowanie tVNS®).
Zaburzenia snu
Źródło: materiały szkoleniowe producenta tVNS Technologies GmbH (programowanie tVNS®).
Śpiączka
Zalecenia ogólne
- Czas stymulacji: 3–4 godziny dziennie.
- Podział sesji: 2–3 sesje w ciągu dnia.
- Tryb ciągły: 60 sekund stymulacji / 0 sekund przerwy.
- Miejsce stymulacji: część sesji można rozważyć na prawym uchu, po potwierdzeniu możliwości dla danego urządzenia.
- Natężenie: rozpoczęcie od 1000 µA (1,0 mA) i stopniowe zwiększanie, maksymalnie do 5000 µA (5,0 mA), z uwzględnieniem tolerancji uczestnika.
Parametry wymagają zatwierdzenia przez lekarza prowadzącego.
Przypadek 1 – zmniejszona reaktywność na dotyk
Obserwacja: pacjentka jest zazwyczaj bardzo wrażliwa na dotyk i napina się podczas kontaktu. W trakcie stymulacji wydawała się spokojniejsza, lepiej tolerowała dotyk, a nawet zasnęła w ciągu dnia, co było dla niej nietypowe.
Dalsze postępowanie: zaobserwowana reakcja jest zgodna z oczekiwaniami – zwiększenie aktywności przywspółczulnej może podwyższać próg reakcji organizmu na różne bodźce. Oceniono to jako pozytywny początek. Zalecane jest:
- stopniowe wydłużanie czasu stymulacji, aż do łącznie 4 godzin dziennie,
- po osiągnięciu docelowego czasu – stopniowe zwiększanie natężenia,
- zwiększanie natężenia o 100 µA co 2 dni, aż do co najmniej 1,5–2 mA, o ile stymulacja jest dobrze tolerowana.
Przypadek 2 – nasilona reakcja ruchowa
Obserwacja: pacjentka opisana jako będąca w głębokiej śpiączce pod koniec sesji zaczęła poruszać się i obracać głowę; w pewnym momencie gwałtownie ją uniosła. Ustawione natężenie wynosiło 100 µA.
Dalsze postępowanie: 100 µA to najniższa możliwa wartość – przy takim natężeniu trudno wywołać reakcję mięśniową związaną z bólem. Gdyby była to reakcja na ból, prawdopodobnie pojawiłaby się już na początku sesji, a nie dopiero po pewnym czasie.
Reakcję można interpretować jako potencjalnie pozytywny sygnał aktywacyjny, który warto dalej obserwować. Nie można jednak jednoznacznie określić jej mechanizmu ani potwierdzić, że świadczy o przechodzeniu w stan minimalnej świadomości. Do dokładniejszej oceny sugerowane jest rozważenie badania EEG podczas sesji stymulacyjnej.
Prowadzenie terapii u osób z zaburzeniami świadomości
- Stopniowe wprowadzanie stymulacji i indywidualne dostosowywanie parametrów.
- Obserwowanie zmian w reaktywności i odpowiedzi na bodźce.
- Dokumentowanie reakcji występujących podczas poszczególnych sesji.
- Monitorowanie tolerancji stymulacji i ewentualnych działań niepożądanych.
- W miarę możliwości – obserwacja połączona z obiektywnymi metodami oceny neurologicznej, np. EEG, oraz standaryzowanymi skalami oceny świadomości.
Powyższe informacje to ogólne wskazówki dotyczące protokołu; wymagają dostosowania do stanu klinicznego każdego pacjenta i decyzji lekarza prowadzącego.
Źródło: materiały szkoleniowe producenta tVNS Technologies GmbH (programowanie tVNS®).
Udar
Stymulację można też łączyć z ćwiczeniami – zob. stymulacja wyzwalana ruchem.
Źródło: materiały szkoleniowe producenta tVNS Technologies GmbH (programowanie tVNS®).
Autyzm
Jeśli stymulacja w czasie czuwania nie jest możliwa, według producenta może ją prowadzić opiekun w czasie snu.
Źródło: materiały szkoleniowe producenta tVNS Technologies GmbH (programowanie tVNS®).
Stany zapalne, choroba Leśniowskiego-Crohna, fibromialgia, ból, choroba Parkinsona
Źródło: materiały szkoleniowe producenta tVNS Technologies GmbH (programowanie tVNS®).
Moduł 7 z 11
Programowanie: aplikacja tVNS® Research
Jak połączyć się ze stymulatorem, odczytać i zmienić parametry oraz policzyć dawkę dla protokołu.
Połączenie i odczyt konfiguracji
Aplikację tVNS® Research pobierasz ze sklepu Google Play i instalujesz na urządzeniu z Androidem. Aplikacja ma trzy zakładki: Connect, Current Config i Program.
- Connect → Start scanningAplikacja wyszukuje stymulatory tVNS®. Wybierz urządzenie z listy (nazwa i adres). Po połączeniu zobaczysz adres urządzenia, poziom baterii, stan urządzenia i natężenie.
- Current ConfigOdczyt wszystkich aktualnych parametrów stymulacji wraz z dopuszczalnymi zakresami (w nawiasach kwadratowych).
- ProgramWpisz nowe wartości wybranych parametrów w dopuszczalnych granicach. „Copy values” kopiuje aktualne ustawienia jako punkt wyjścia; „Apply selected values” zapisuje je w stymulatorze.
- Sprawdź zapisWróć do Current Config i porównaj wartości z protokołem.
Na zakładce Connect są też funkcje:
- Write time to RTC – ustawia zegar stymulatora (ważne dla dat i godzin w dziennikach);
- Show device information – informacje o urządzeniu;
- Get treatment logs – pobiera dzienniki stymulacji z urządzenia.

Dobra praktyka: parametry ustalaj i zapisuj na wizycie, sprawdzaj w Current Config i dokumentuj w karcie badania. W badaniu z dwiema grupami opisz urządzenia (numer seryjny) przypisane do każdej grupy.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 7.4.2; materiały producenta tVNS Technologies GmbH.
Parametry i zakresy
| Parametr w aplikacji | Znaczenie | Ustawienie standardowe | Zakres |
|---|---|---|---|
| Min. select. current | dolna granica natężenia, które uczestnik może ustawić | 100 µA | 100–5000 µA |
| Max. select. current | górna granica natężenia | 5000 µA | 100–5000 µA |
| Therapy duration | dzienny czas terapii | 240 min | 30–1440 min |
| Impulse duration | szerokość impulsu | 250 µs | 100–1000 µs |
| Impulse frequency | częstotliwość impulsów | 25 Hz | 1–40 Hz |
| Stimulation duration | czas fazy stymulacji (ON) | 28 s | 1–240 s |
| Pause duration | czas przerwy (OFF) | 32 s | 0–60 s |
| Treatment limit | limit liczby terapii | wył. | 0–800 |
| Ear mode | ucho stymulowane | obie | lewe / prawe / obie |
| Motion threshold | próg ruchu (akcelerometr) | wył. | wył. / niski / średni / wysoki |
| Ramp up | stopniowe narastanie natężenia | wł. | wł. / wył. |
| Buzzer | sygnał dźwiękowy (np. przy złym kontakcie) | wł. | wł. / wył. |
Zawężając zakres natężenia (min. i maks.), możesz np. ustalić natężenie na wizycie i nie pozwolić uczestnikowi go zmieniać – ustaw obie granice na tę samą wartość.
Źródło: zrzuty ekranu aplikacji tVNS® Research (materiały producenta tVNS Technologies GmbH). Kształt impulsu w ustawieniach fabrycznych: dwufazowy (instrukcja tVNS® R).
Kalkulator protokołu
Wpisz parametry protokołu. Kalkulator sprawdzi zakresy tVNS®-R i policzy, ile naprawdę trwa aktywna stymulacja w ciągu dnia.
Parametry
Kalkulator liczy: aktywna stymulacja = czas terapii × ON / (ON + OFF); impulsy = aktywna stymulacja (s) × częstotliwość; ładunek fazy = natężenie × szerokość impulsu. Nie uwzględnia narastania natężenia (ramp up) ani przerw w użytkowaniu.
Moduł 8 z 11
Dane: tVNS® Patient / Connect i chmura
Co zapisuje urządzenie i aplikacja uczestnika, gdzie trafiają dane i jak je dostosować do badania.
Aplikacja tVNS® Patient / Connect
Aplikacja tVNS® Patient / Connect ma dwie wersje: tVNS® Patient na urządzenia Apple i tVNS Connect na Androida. Zapisuje automatycznie wszystkie dane techniczne – parametry, datę, godzinę i czas stymulacji – oraz dane od uczestnika (dziennik). Nie jest potrzebna do samej stymulacji.
- Zainstaluj aplikacjęi włącz Bluetooth w telefonie.
- Sparuj urządzenieWłącz stymulator i naciśnij jednocześnie przycisk „−” i START/STOP.
- Wybierz wskazanieW zakładce Configuration (konfiguracja) wybierz wskazanie, w którym używane jest urządzenie.
Co widzi i zapisuje uczestnik
- Panel – czas stymulacji dziś względem celu (np. 2:07 z 4:00), natężenie, samopoczucie, ostatnie napady;
- Dziennik – czas i natężenie stymulacji, napady, notatki, samopoczucie;
- Trendy – kalendarz, napady, samopoczucie, czas stymulacji w kolejnych dniach;
- Ustawienia – sygnał dźwiękowy, dane osobowe, leki, udostępnianie danych, konfiguracja nowego urządzenia.

Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 5.2, 7.4.1; materiały producenta tVNS Technologies GmbH.
tVNS® Cloud i RODO
- Stymulator przesyła dane techniczne (czas użytkowania, parametry stymulacji itp.) do aplikacji tVNS® Patient / Connect.
- Jeśli uczestnik pobrał aplikację i wyraził zgodę, dane trafiają do tVNS® Cloud zgodnie z RODO.
- Uczestnik codziennie odpowiada na pytania o samopoczucie i zapisuje ważne zdarzenia w dzienniku.
- Lekarz prowadzący może korzystać z danych do celów badawczych zgodnie z RODO.
- Na życzenie producent dostosowuje listę pytań do badania, prezentację danych i wykresy w chmurze oraz daje dostęp do tVNS® Cloud dla konkretnego badania.
- Przetwarzanie i ocena danych przez uczelnię prowadzącą badanie jest dozwolona; wszystkie kroki są zgodne z niemieckim prawem ochrony danych (DSGVO, odpowiednik RODO).
Do protokołu: opisz, jakie dane zbierasz z aplikacji, kto ma do nich dostęp i jak uczestnik wyraża zgodę. Ustal z nami listę pytań dziennika przed rozpoczęciem rekrutacji.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 7.4.1, 7.4.4; materiały producenta tVNS Technologies GmbH.
Moduł 9 z 11
Stymulacja wyzwalana
Jak zsynchronizować stymulację z sygnałem zewnętrznym lub zdarzeniem fizjologicznym.
tVNS® Manager i triggerbox
Czasem warto powiązać moment stymulacji z sygnałem zewnętrznym, aby zsynchronizować ją z określonym zdarzeniem – np. ruchem, zadaniem poznawczym albo załamkiem R w EKG. Pozwala to na analizy korelacyjne i badania podstawowe.
- tVNS® Manager – oprogramowanie na komputer z Windows. Reaguje na zewnętrzne sygnały wyzwalające (np. z systemu EKG przesyłane do komputera). Producent przesyła je na prośbę razem ze szczegółową instrukcją.
- tVNS® triggerbox – połączenie kablowe, które w powtarzalny sposób stabilizuje opóźnienia i ich wahania. Przydatne w badaniach EEG i fMRI.
- Pętla zamknięta (closed-loop) – stymulacja uruchamiana przez sygnał mierzony u uczestnika.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 7.4.3; materiały producenta tVNS Technologies GmbH.
Przykład: rehabilitacja ręki po udarze
W badaniach z wszczepionym stymulatorem nerwu błędnego stymulacja w czasie ćwiczeń niedowładnej ręki mogła poprawiać jej sprawność, ale stymulację wyzwalał terapeuta w szpitalu. W brytyjskim badaniu TRICEPS nerw błędny stymuluje się przez ucho, a stymulacja włącza się automatycznie przy ruchu ręki w czasie ćwiczeń – także w domu.
- Czujnik ruchu na nadgarstku rejestruje ruch ręki
- Aplikacja zapisuje dane i wysyła sygnał wyzwalający
- Stymulator tVNS® podaje stymulację w czasie ruchu
Plan badania
243 osoby z utrzymującym się osłabieniem ręki po udarze niedokrwiennym; randomizacja, podwójne zaślepienie, kontrola stymulacją pozorowaną.
Organizacja
Sponsor: Sheffield Teaching Hospitals NHS Foundation Trust; finansowanie: NIHR (program EME). Badanie w toku – bez opublikowanych wyników.
Źródło: The TRICEPS trial – University of Sheffield, Clinical Trials Research Unit; materiały producenta tVNS Technologies GmbH.
Moduł 10 z 11
Planowanie badania
Regulacje, grupa kontrolna, opis parametrów i lista kontrolna przed złożeniem protokołu.
Regulacje i komisja bioetyczna
- tVNS® R jest przeznaczony do badań klinicznych. Przestrzegaj krajowych przepisów dotyczących planowania, rejestracji i prowadzenia badań.
- Użycie poza przeznaczeniem z deklaracji zgodności to badanie kliniczne – w cytowanych protokołach z tVNS®-R prowadzone zgodnie z art. 82 rozporządzenia MDR, za zgodą komisji etycznej.
- Producent udostępnia raport CB potwierdzający bezpieczeństwo zgodnie z normami dla wyrobów medycznych – ułatwia uzyskanie zgody komisji bioetycznej.
- Producent może dostosować oprogramowanie i sprzęt do badania zgodnie z wymaganiami MDR i przetestować je z partnerami klinicznymi; oferuje też międzynarodową sieć ekspertów.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 7.4, 7.4.4; materiały producenta tVNS Technologies GmbH; protokoły w ClinicalTrials.gov (moduł „Przykłady badań”).
Stymulacja pozorowana (sham)
Stymulacja aktywna
Czółenko muszli – miejsce unerwione w 100% przez gałąź uszną nerwu błędnego.
Klasyczny sham
Płatek ucha – możliwy z elektrodą Legacy. Na życzenie producent wspiera bardziej zaawansowane opcje stymulacji pozorowanej.

Źródło: materiały producenta tVNS Technologies GmbH.
Raportowanie i punkty końcowe
Opisuj parametry zgodnie z międzynarodowymi minimalnymi standardami raportowania badań tVNS (Farmer i wsp., 2021):
- miejsce stymulacji i strona (lewe / prawe / obie uszy),
- rodzaj elektrody i sposób mocowania,
- natężenie i sposób jego ustalania,
- kształt i szerokość impulsu,
- częstotliwość,
- cykl ON/OFF,
- czas sesji i liczba sesji,
- łączny czas stymulacji,
- rodzaj kontroli (sham),
- urządzenie i producent.
HRV po jednej sesji nie potwierdza działania stymulacji. Metaanaliza Wolf i wsp. (2021) – 16 badań u zdrowych – wykazała brak wpływu pojedynczej sesji na HRV zależną od nerwu błędnego. Planuj kliniczne punkty końcowe i odpowiednio długą stymulację.
Źródła: Farmer i wsp., 2021, Frontiers in Human Neuroscience; Wolf i wsp., 2021, Psychophysiology (zdrowi).
Lista kontrolna protokołu
Zaznacz, co masz już gotowe. Zaznaczenia zapamiętuje ta przeglądarka.
Zaznaczono 0 z 10.
Przykłady badań z tVNS®-R
NCT06493071 · rekrutacja
Stan zapalny i depresja po urazie rdzenia: 30 dni stymulacji czółenka muszli lewego ucha tVNS®-R; grupa kontrolna – stymulacja płatka ucha urządzeniem NEMOS®. Parametry ustalane na pierwszej wizycie i blokowane na czas badania.
NCT07632456 · protokół
Nudności – tVNS®-R jako urządzenie badane, zgodnie z art. 82 MDR.
NCT07628842 · protokół
Ostra reakcja na stres – tVNS®-R jako urządzenie badane, zgodnie z art. 82 MDR.
Więcej badań z urządzeniami rodziny tVNS® znajdziesz w Bazie badań w Strefie specjalisty.
Moduł 11 z 11
Obsługa i rozwiązywanie problemów
Noszenie, ładowanie, czyszczenie i co robić, gdy coś nie działa.
Noszenie, ładowanie, zegar
Gdzie nosić stymulator
- Długość kabla pozwala poprowadzić go pod ubraniem i nosić stymulator w kieszeni spodni lub na piersi. Sprawdź, czy wtyczka elektrody się nie poluzowała i czy blokada przycisków jest włączona.
- Klips do kabla – ściśnij, wsuń fragment ubrania, puść. Dodatkowo stabilizuje elektrodę.
- Klips do urządzenia – zatrzaskuje się na obudowie w dwóch kierunkach (gniazdo elektrody w górę lub w dół); mocuje stymulator do paska lub torby.
Ładowanie
- Odłącz elektrodęStymulacja nie jest możliwa podczas ładowania.
- Podłącz ładowarkędo gniazda micro-USB i do prądu.
- PoczekajBateria jest pełna, gdy wszystkie diody świecą na żółto (ładowanie trwa poniżej 3 h).
- Odłącz przewódładowarki od urządzenia.
Zegar
Stymulator ma wewnętrzny zegar. Bez aplikacji nie trzeba go ustawiać. Po połączeniu z telefonem przez Bluetooth zegar synchronizuje się automatycznie; w aplikacji tVNS® Research służy do tego „Write time to RTC”.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 7.1–7.3.
Czyszczenie, konserwacja, utylizacja
- Elektrodę i małżowinę czyść przed każdym użyciem, a stymulator raz dziennie – lekko wilgotną ściereczką lub wacikiem z 70% alkoholem izopropylowym. Czyść urządzenie z podłączoną elektrodą.
- Nie zanurzaj urządzenia ani elektrod w wodzie i nie używaj środków ściernych.
- Po użyciu chowaj urządzenie do etui; bez podłączonej elektrody nie jest chronione przed kurzem. Elektrodę podłączaj od razu po wyjęciu z etui.
- Urządzenie nie wymaga konserwacji. Okres użytkowania z akcesoriami – co najmniej 2 lata. Sprawdzaj daty ważności materiałów eksploatacyjnych.
- Utylizacja: punkt zbiórki zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, nie z odpadami domowymi.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 2.1, 9, 10.
Rozwiązywanie problemów
| Problem | Możliwa przyczyna | Rozwiązanie |
|---|---|---|
| Urządzenie się nie włącza | rozładowana bateria / usterka | naładuj urządzenie; jeśli nie pomaga – przerwij używanie i skontaktuj się z serwisem |
| Symbol ucha świeci na czerwono | za suche elektrody | zwilż elektrody kremem; popraw dopasowanie |
| Urządzenie nie reaguje | włączona blokada przycisków / usterka | wyłącz blokadę (przytrzymaj ponad 1 s); jeśli nie pomaga – serwis |
| Natężenie się nie zmienia | faza przerwy (OFF) / usterka przycisku | poczekaj na fazę stymulacji; jeśli nie pomaga – serwis |
| Brak historii stymulacji | stymulacja jeszcze nie trwała dość długo | historia pojawi się po dniu stymulacji |
| Urządzenie się nie ładuje | podłączona elektroda / złe gniazdo / nieoryginalna lub uszkodzona ładowarka | odłącz elektrodę i podłącz ładowarkę do gniazda micro-USB; używaj ładowarki producenta |
| Elektroda uciska lub boli | źle dopasowana elektroda | dopasuj elektrodę (dognij pałąk) |
| Stymulacja niemożliwa | źle założona lub niepodłączona elektroda / podłączona ładowarka | sprawdź podłączenie elektrody; odłącz ładowarkę |
| Wykrzyknik świeci na czerwono | usterka urządzenia | przerwij używanie i skontaktuj się z serwisem |
Kontakt: MITOTERAPIA Sp. z o.o., tel. 17 77 07 357 – wyłączny dystrybutor tVNS® w Polsce. Serwis producenta: tVNS Technologies GmbH, Berliner Str. 12, 91126 Schwabach, Niemcy, support@t-vns.com.
O poważnych incydentach związanych z urządzeniem trzeba poinformować producenta (be-on-market GmbH, Lilienstr. 33, D-91244 Reichenschwand) i właściwy urząd.
Źródło: instrukcja tVNS® R, rozdz. 11.
Szybka ściąga
Codzienna stymulacja w badaniu – do wydrukowania i przekazania uczestnikowi.
- Oczyśćucho (czółenko muszli) i elektrodę wacikiem z 70% alkoholem; nie wycieraj do sucha.
- Podłącz elektrodędo stymulatora – do kliknięcia.
- Nałóż kremna każdą głowicę osobno; między głowicami ma być sucho.
- Załóż elektrodępałąk za uchem, elektrody w czółenku muszli właściwego ucha.
- Włącz i uruchomprzytrzymaj ON/OFF ok. 2 s, potem naciśnij START/STOP.
- Ustaw natężenie„+” po 0,1 mA do mrowienia lub pulsowania – wyraźnie, ale bez bólu. W przerwie (miga wykrzyknik) natężenia nie zmienisz.
- Czerwone ucho lub sygnał?Popraw elektrodę, dołóż krem, w razie potrzeby nakładki. Brak mrowienia – przemyj elektrodę i skórę wacikiem z alkoholem i zacznij od nowa.
- Czaszgodnie z protokołem badania (instrukcja zaleca 4 h dziennie, w tym min. 1 h bez przerwy). Nie podczas prowadzenia pojazdu.

Quiz i certyfikat
Sprawdź swoją wiedzę ze szkolenia. Po poprawnym odpowiedzeniu na wszystkie pytania wpiszesz imię i nazwisko i pobierzesz certyfikat ukończenia szkolenia w PDF.
Twój certyfikat
Wpisz imię i nazwisko tak, jak ma się pojawić na certyfikacie.
Źródła
Pokaż źródła (13 pozycji)
- tVNS Technologies GmbH / be-on-market GmbH. Instructions for use tVNS® R, wersja 1.1, 20.07.2021.
- tVNS Technologies GmbH. tVNS® R Introduction (prezentacja, 02.03.2022); General Presentation (marzec 2026); materiały szkoleniowe producenta (2021).
- Farmer, A. D., Strzelczyk, A., Finisguerra, A. i in. (2021). International Consensus Based Review and Recommendations for Minimum Reporting Standards in Research on Transcutaneous Vagus Nerve Stimulation (Version 2020). Frontiers in Human Neuroscience, 14. doi.org/10.3389/fnhum.2020.568051
- Frangos, E., Ellrich, J., & Komisaruk, B. R. (2015). Non-invasive Access to the Vagus Nerve Central Projections via Electrical Stimulation of the External Ear: fMRI Evidence in Humans. Brain Stimulation, 8(3), 624–636. doi.org/10.1016/j.brs.2014.11.018
- Peuker, E. T., & Filler, T. J. (2002). The nerve supply of the human auricle. Clinical Anatomy, 15(1), 35–37. doi.org/10.1002/ca.1089
- Stefan, H., Kreiselmeyer, G., Kerling, F. i in. (2012). Transcutaneous vagus nerve stimulation (t-VNS) in pharmacoresistant epilepsies: A proof of concept trial. Epilepsia. doi.org/10.1111/j.1528-1167.2012.03492.x
- Wolf, V., Kühnel, A., Teckentrup, V., Koenig, J., & Kroemer, N. B. (2021). Does transcutaneous auricular vagus nerve stimulation affect vagally mediated heart rate variability? A living and interactive Bayesian meta-analysis. Psychophysiology. doi.org/10.1111/psyp.13933
- Yakunina, N., Kim, S. S., & Nam, E. C. (2017). Optimization of Transcutaneous Vagus Nerve Stimulation Using Functional MRI. Neuromodulation. doi.org/10.1111/ner.12541
- University of Sheffield, Clinical Trials Research Unit. The TRICEPS trial. sheffield.ac.uk/ctru/current-trials/triceps
- ClinicalTrials.gov: NCT06493071
- ClinicalTrials.gov: NCT07632456
- ClinicalTrials.gov: NCT07628842
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 w sprawie wyrobów medycznych (MDR), art. 82.